Een plek om te herdenken

‘Nadat ik bevallen was, was er niets. Geen kistje, geen begrafenis, niets wat aan hem kon herinneren. Tegenwoordig hebben mensen een plek, maar ik heb geen plek.’

Dit is een klein gedeelte uit het boek ‘En zwijgen was het antwoord’, dat sinds kort bij Uitvaartzorg van Stad tot Wad in de boekenkast staat. Schrijfster Anneke Avis interviewde moeders en vaders die in de periode 1945 – 1970 een kindje hebben verloren rondom de geboorte. Ouders vertellen hoe ze het verlies van hun baby hebben beleefd. Het beste was het maar om door te gaan alsof er niets was gebeurd, zo dachten artsen, familie en omgeving. Voor rouw en verdriet was nauwelijks plaats. Nu onvoorstelbaar, destijds heel gewoon. Uit de verhalen blijkt hoe moeders en vaders deze ingrijpende gebeurtenis hun hele leven met zich meedragen, soms met verstrekkende gevolgen.

Ook voor deze ouders, die lang(er) geleden tijdens zwangerschap of vlak daarna hun kindje hebben verloren, organiseren we op zondag 13 december in Eenrum Wereldlichtjesdag. Om met elkaar stil te staan bij de kinderen die, op welke leeftijd en om welke reden dan ook, zijn overleden. Een plek om te herdenken.